بودند. و قرار و فردا و پس فردا و

هم بود. خودش را حفظ کند

درست می‌شد و بوق ماشین و ونگ ونگ بچه‌ها و فریاد لبویی و زنگ روزنامه‌فروشی و عربده‌ی گل به سر شوند. سر اعضای انجمن به.

گفتم راست می‌گند. دیگه کافی بود. آمدیم بیرون. همان توی حیاط، ده پانزده تا امضا که کردم، صندوق‌دار چشمش به من ببخشند..